نويسنده : هادي وکيلي به نظر ميرسد پس از کش و قوسهاي فراوان، طرح «سوال از رئيسجمهور» که از طرف هيأت رئيسه اعلام وصول شده و ظاهراً بنا بود که در اين هفته با حضور رياست محترم جمهور ارائه گردد، با اما و اگرهاي جديد روبرو شدهاست. در فاصله يک سال گذشته - از زماني که علي مطهري طرح سوال از رئيسجمهور را پيش کشيد- تاکنون اين طرح با نوسانات بسياري همراه شدهاست؛ بهگونهاي که بارها تا مرز اعلام وصول پيش رفت ولي در لحظه آخر، يا با ريزش بعضي از امضاکنندگان و يا با وساطت و مصلحتانديشي اعضاي هيأت رئيسه، به تعويق افتاد. اين نوسانات آنچنان بود که حتي کار به جايي رسيد که خود علي مطهري در مقطعي ترجيح داد در اعتراض به کارشکنيهاي موجود، استعفا دهد. به هرحال طرحي که ميتوانست در فضايي سالم و بدون حاشيه به عنوان بخشي از وظايف نمايندگان تحقق يابد و در عين حال ميتوانست براي رئيسجمهور محترم نيز فرصتي براي شفافسازي باشد، با کش و قوس پيدا کردن، حکم «تابو» پيدا کرد و بدين شکل، تفسير و تحليل بسياري را به همراه آورد. مطابق اصل 88 قانون اساسي و برابر ماده 196 آييننامه داخلي مجلس، اين حق به نمايندگان داده شدهاست تا در صورت به حد نصاب رسيدن، فرصت طرح سوال از رئيسجمهور را داشته باشند. در مملکت ما رسم بر اين است که مسائل صنفي، جزئي و قانوني وقتي به دالان گروههاي سياسي ميرسد، به راحتي رنگ سياسي پيدا ميکند و نگاه سياسي نيز مانع مطرح شدن چيستي، چرايي و چگونگي مسئله ميگردد؛ بنابراين ديگر کسي نميپرسد که به چه دليل بنا بود رئيسجمهور مورد سوال قرار گيرد بلکه همه نگاهها به طراحان سوال معطوف ميگردد! ديگر کسي از ابزارهاي قانوني طرح سوال جويا نميشود بلکه انگيزه سوالکنندگان مورد پرسش واقع ميشود! در شرايطي که انتخابات مجلس نهم برگزار شدهاست و نتيجه آن نشان ميدهد که حدود 70 درصد از نمايندگان فعلي، شانس حضور مجدد در مجلس را نخواهند داشت، برخي از تحليلگران ناکامي مجلس در طرح سوال از رئيسجمهور را يکي از عوامل شکست فوق ميشمارند. اما در نقطه مقابل نيز عدهاي نيت طرح سوال از رئيسجمهور را عامل شکست سوالکنندهها ارزيابي ميکنند. در اين شرايط که همگان منتظر طرح سوال در 24 اسفند بودند، گويا مطابق بيانيه تعدادي از مشاهير اصولگراي مجلس ظاهراً اين بار نيز بنا نيست اين اتفاق محقق شود و همچنان تابوي ساخته شده، شکستناپذير باقي خواهد ماند؛ البته پيشنهاد «گعده» به جاي سوال کمي به مزاح نزديک است و دلهره عدهاي از دلسوزان مبني بر احتمال طرح مسائلي توسط رياست محترم جمهور که به گمان آنان به مصلحت نيست، چندان موجه نمينمايد. رئيسجمهور داراي شأن و جايگاهي است که بعيد مينمايد به دليل طرح يک سوال معمولي، مصلحتها را پاس ندارد و دغدغهها را محترم نشمارد. به هرحال سريال «طرح سوال از رئيسجمهور» با اين «شلکن و سفتکن!» اصل مسئله را لوث کرده و فضا را براي طرح سوال مخدوش نمودهاست. بهتر است هيأت رئيسه محترم در هنگام مواجهه با موارد اينچنيني ابتدا مصلحتانديشيهاي لازم را صورت داده و در صورت مصلحت يا ضرورت، اجازه دهند مجلس روال قانوني را پيگيري نمايد؛ در غير اين صورت، از ابتدا اجازه انتشار آن را ندهند. طبيعي است روش استخوان لاي زخم گذاشتن باعث کاهش منزلت مجلس و تابوسازي از وظايف قانوني ميگردد.
نظرات